Takht-ı Süleyman Zirvesi

Takht-ı Süleyman bölgesi, Mazenderan Eyaleti'nde yer alan Kelarestak'ın uzak yaylalarındaki dağlık bir alandır ve yüzölçümü 4077 hektarı bulur. Bu bölge, 21/3/1381 tarihinde Yüksek Çevre Koruma Konseyi'nin 222 sayılı kararıyla Çevre Koruma Teşkilatı'nın yönettiği alanlar arasına katılmış ve ulusal olarak tescil edilmiştir. Takht-ı Süleyman, Alborz Dağları'nın bir parçasıdır ve 45 ana zirveye sahiptir; bunların en yükseği olan 4850 metre yüksekliğindeki Alamkuh, İran'ın ikinci en yüksek zirvesi sayılır. Takht-ı Süleyman bölgesi kuzeyde Çalus, Selmanşehr, Tenekabon şehirleri ve orman alanlarıyla, doğuda Çalus Nehri vadisiyle çevrilidir; batıda Büyük Sehezar (Se Hezar) Vadisi ile sınırlanır, güneyde ve güneybatıda ise Taleqan ve Alamut vadilerine uzanır.

4659 metre yüksekliğindeki Takht-ı Süleyman Zirvesi, bu bölgede yükseklik bakımından Alamkuh ve Şaḫak zirvelerinden sonra gelir. Bu zirve aslında Kelcaran adıyla bilinen sırtın bir parçasıdır; bu sırt sonunda Şaneh Kuh bölgesinde, Gerde-i Alemanha (Almanlar Sırtı) üzerinden Alamkuh'a bağlanır. Takht-ı Süleyman Zirvesi ve duvarları, Batı Buzulu ile Alamçal ve Sarçal buzulları arasında doğal bir set oluşturmuştur. Bölgenin yapısı kayalık ve buzuldur. Bölgedeki kayalar çok döküntülüdür ve yürüyüş güzergâhının büyük bölümü taşlıktır. Bu bölgenin adının kökeni hakkında çeşitli rivayetler vardır ve bunlar çoğunlukla Hz. Süleyman'ın yaşadığı döneme dayandırılır. Bu efsaneler özellikle zirvelerin üzerinde bulunan ve eski hikâyelerle ilişkilendirilen kalaslar nedeniyle ortaya çıkmıştır. Bölge halkı arasında kuşaktan kuşağa aktarılan rivayetlerden biri, Süleyman'ın Belkıs'ı istemeye gittiği zamanla ilgilidir.

Takht-ı Süleyman bölgesinin iklimi, yüksek rakımı ve doğal buzulların bulunması nedeniyle genellikle soğuktur. Çoğu zaman yoğun sis bölgeyi kaplar ve tırmanış rotasını bulmayı zorlaştırır. Yaz boyunca bölgenin havası genellikle açık ve güneşlidir; ancak daha yüksek rakımlarda, özellikle zirve çevresinde, sıcaklık belirgin biçimde düşer ve kar yağışı ihtimali bulunur. Kışın Takht-ı Süleyman Zirvesi'ne tırmanış yalnızca profesyonel ve donanımlı dağcılar için önerilir; çünkü buz ve kar rotaları çok zor ve tehlikeli hale getirir. Takht-ı Süleyman Zirvesi'ne tırmanmak için en iyi zaman Tir ayının sonundan Mordad ayının sonuna kadardır. Bu zirveye kış tırmanışı ciddi, birkaç günlük bir programdır ve deneyimli dağcılara uygundur. Geçmiş yılların örüntülerine göre Takht-ı Süleyman Zirvesi'ne kış tırmanışı için en uygun zaman Dey ayının ilk yarısı veya Behmen ayının ikinci yarısıdır. Yola çıkmadan önce mutlaka bölgenin hava koşullarını değerlendirin.