Tang-ı Sayyad Bölgesi

Tang-ı Sayyad Bölgesi, Çaharmahal ve Bahtiyari Eyaleti'nde yer alan dağlık ve yüksek bir alandır. Ferrohşehr dağları sınırları içinde bulunan 3.141 metre yüksekliğindeki Cilon Zirvesi, bölgenin en yüksek noktasıdır. Tang-ı Sayyad, çok sayıda tepelik alana sahip olması nedeniyle yabani koç ve koyun türleri için uygun bir yaşam alanıdır. Bölgenin güneyindeki dağlar, geçilmesi zor kayalıklara sahiptir; buralar önemli bir popülasyonla leopar, yaban keçisi ve dağ keçisinin yaşam alanıdır. Yaban hayatı ve ılıman iklimin yanı sıra «Pâçeft» ve «Bostan-ı Şir» gibi güzel vadiler, şehrin gürültüsünden uzak, birkaç saatini huzur içinde geçirmek isteyen yolcular için bir sığınak olacaktır.

Tang-ı Sayyad, koruma altındaki bölge ve milli parkı kapsar. 1349 (1970) yılında Av ve Avcılığı Denetleme Yüksek Kurulu tarafından av ve ateşli silah kullanımının yasak olduğu bölge ilan edilmiş, 1352 (1973) yılında ise Yüksek Çevre Kurulu'nun onayıyla koruma altındaki bölge olarak ilan edilmiştir. Bu bölgede 52 familyaya ait 20 bitki tipi ve 252 bitki türü belirlenmiştir; bunların yaklaşık 30'u İran'a endemiktir ve bu durum bu genetik rezervin önemini göstermektedir. Tang-ı Sayyad Bölgesi'nin en belirgin bitki türleri arasında geven (gon), kerk ve caz yer alır. Bölgenin memelileri arasında dağ keçisi ve yaban keçisi, yabani koç ve koyun, leopar, tilki ve yaban kedisi bulunur; Tang-ı Sayyad'ın kuşları arasında ise kınalı keklik, altın kartal ve keklik sayılabilir.

Tang-ı Sayyad Bölgesi'nin içinde yerleşim yeri bulunmaz; ancak çevresinde ve kenarlarında şehirler ve köyler vardır. Emberger ve De Martonne iklim sınıflandırmalarına göre bu bölge kurak ve yarı kurak iklim kuşağında yer alır; İsfahan Üniversitesi'nin yaptığı sınıflandırmaya göre ise soğuk kışlara sahip yarı nemli ve ılıman bir iklime sahiptir. Bölgenin bitki türü çeşitliliği, dağ ekosisteminin ürünü olan çeşitli ve özgün manzaralar, hareketli fiziksel aktiviteler, ayrıca kalıcı pınarlar, yaban hayatı gözlemi, asfalt yola kolay erişim ve Çaharmahal ve Bahtiyari ile İsfahan eyaletlerinin merkezine yakınlık, bu bölgenin turizm açısından sahip olduğu imkânlardır.