مناره شمس تبریزی یکی از شاخص‌ترین آثار تاریخی و عرفانی شهر خوی در استان آذربایجان غربی است که در محوطه آرامگاه منسوب به شمس تبریزی، عارف نامدار سده هفتم هجری، قرار دارد. این مناره که پیشینه آن به سده ششم هجری قمری می‌رسد، در تاریخ 14 بهمن 1352 با شماره ثبت 966 در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. اگرچه امروزه این اثر در میان بافت شهری و ساختمان‌های جدید محله شمس تبریزی قرار گرفته، اما همچنان یکی از مهم‌ترین نمادهای تاریخی و فرهنگی خوی به شمار می‌آید. آرامگاه شمس و این مناره برای علاقه‌مندان به عرفان اسلامی، تاریخ ایران و شخصیت تأثیرگذار شمس و مولانا، از ارزش معنوی و فرهنگی ویژه‌ای برخوردار است.

شاخص‌ترین ویژگی مناره شمس تبریزی، تزئین منحصربه‌فرد آن با شاخ و جمجمه قوچ‌های وحشی است که نمونه‌ای مشابه از آن در معماری ایران وجود ندارد. بر اساس روایت‌های تاریخی، این شاخ‌ها به دستور شاه اسماعیل صفوی و برای نمایش قدرت و مهارت او در شکار بر بدنه مناره نصب شده‌اند. این برج استوانه‌ای حدود 15 تا 17 متر ارتفاع و 3٫4 متر قطر دارد و در گذشته بخشی از مجموعه‌ای شامل سه مناره بوده که تنها یکی از آن‌ها تا امروز باقی مانده است. معماری بنا با الهام از شیوه سلجوقی اجرا شده و درون آن پلکانی مارپیچ قرار دارد که به بخش فوقانی مناره می‌رسد. علاوه بر ارزش معماری، این مجموعه هر سال میزبان علاقه‌مندان به شمس تبریزی و شرکت‌کنندگان در کنگره بین‌المللی شمس است و فضای آرام آن فرصتی مناسب برای آشنایی با تاریخ، عرفان و ادبیات ایران فراهم می‌کند.

برای بازدید از مناره شمس تبریزی کافی است به بلوار شمس تبریزی در شهر خوی و محله امامزاده سید بهلول بروید؛ این مجموعه تنها حدود سه کیلومتر با مرکز شهر فاصله دارد و دسترسی به آن با خودروی شخصی یا تاکسی بسیار آسان است. بازدید از مجموعه رایگان بوده و در تمام ساعات شبانه‌روز امکان حضور در محوطه آن وجود دارد، هرچند ساعات روز برای مشاهده بهتر جزئیات معماری و عکاسی مناسب‌تر است. بهترین زمان سفر نیز فصل‌های بهار و پاییز، به‌ویژه اوایل مهر هم‌زمان با برگزاری مراسم بزرگداشت شمس تبریزی است. هنگام بازدید، از لمس یا آسیب رساندن به تزئینات تاریخی، نوشتن یادگاری روی بنا و رها کردن زباله در محوطه خودداری کنید تا این اثر ارزشمند برای نسل‌های آینده نیز حفظ شود.