Şemhal Vadisi

Şemhal Vadisi, İran'ın kuzeydoğusunda, Türkmenistan sınırına yakın bir konumda bulunan Kuçan'ın turistik varış noktalarından ve görülmesi gereken yerlerinden biridir. Vadinin uzunluğu yaklaşık 18 kilometredir ve duvarlarının yüksekliğinin 200 metreye kadar ulaştığı tahmin edilmektedir. Bu vadi, kuzeydoğuda Asemle Dağı, güneydoğuda ise sürekli akan Kal-e Şemhal Nehri ile sınırlanır. Vadinin, nehri bir kale gibi bağrında barındıran heybetli ve sağlam duvarları bölgeye ayrı bir görünüm kazandırır.

Şemhal Vadisi'nin adı, aynı adı taşıyan dağ eteğindeki köyden gelir. Bazı araştırmacılar Şemhal isminin Arapça kökenli olduğunu düşünür; ancak birçok tarihçiye göre «Şemhal» ya da «Şavhal», Türk devletini veya Türk hükümdarlarını ifade etmek için kullanılan Türkçe bir addır. Kuzey Kürtçesinde (Kurmancî) Şemhal, çok güçlü olan, el yapımı bir tür tüfeğe verilen addır. «Yoksa Şemhal okuna mı uğradın!» atasözü, bu bölgenin yaşlıları arasında bu tüfeğin gücünü ve isabetini anlatmak için kullanılırmış.

Şemhal Vadisi'ni ziyaret etmek için en iyi zaman yılın ilk yarısı, yani ilkbahar ve yaz mevsimleridir. Yılın ikinci yarısında yağmur ve soğuk hava nedeniyle bu bölgeyi ziyaret etmek pek tavsiye edilmez. Şemhal Vadisi, ülkemizin en özel ve en gizemli bölgelerinden biridir ve son ana kadar gözleri üzerinde tutar. Vadide ceviz ağaçlarının yanı sıra çeşitli başka bitkiler de bulunur. Vadinin bitki örtüsü arasında incir, kayısı, çınar, söğüt, kavak, böğürtlen, yabani sarımsak (mûsir), anuh (kakuti), tespih ağacı, hefşan, geven, rikhuk, kızamık (berberis/zerişk), gejî (alıç) ve yüzlerce başka yabani ve şifalı bitki yer alır. Şemhal Vadisi'nin zengin bitki örtüsü, bu bölgenin koyun, yaban domuzu, yaban koyunu, leopar, kartal, akbaba, keklik ve çil gibi çeşitli hayvan türlerine yuva olmasını sağlar.