Hefthavzçe Parehsar

Hefthavzçe Parehsar (Parehsar Yedi Havuzcuğu), Gilan Eyaleti'nin az bilinen doğal cazibe merkezlerinden biridir. Parehsar kasabasının yakınında, Visadar Şelalesi'ne giden yol üzerinde yer alır. Bu doğal oluşum, yoğun Hirkan ormanlarının arasında, berrak bir suyun aktığı yatakta şekillenmiştir. Su, uzun yıllar boyunca kayaları aşındırarak doğanın içinde çok sayıda havuzcuk oluşturmuştur. Bölge "Yedi Havuzcuk" adıyla bilinse de aslında doğal göletlerin sayısı yediden fazladır ve bunlar nehir boyunca basamak basamak, art arda sıralanır. Havuzcukların yemyeşil ağaçların ve orman ortamının arasında yer alması, doğa tutkunları için eşsiz ve huzur verici bir manzara sunar.

Hefthavzçe'nin en önemli özellikleri berrak suyu, el değmemiş ortamı ve yılın sıcak mevsimlerinde yüzmeye uygun doğal havuzcuklarıdır. İlk havuzcukların bir kısmı daha derindir ve yüzmek için uygundur; yukarıdaki havuzcuklar ise daha çok doğal görünümleri ve fotoğraf çekimi açısından öne çıkar. Suyun sesi, yosunla kaplı kayalar, gövdeli orman ağaçları ve bölgenin nemli, serin havası bu yeri batı Gilan'ın en güzel doğa gezisi noktalarından biri haline getirmiştir. Bu cazibe merkezinin Visadar Şelalesi'ne yakın olması da birçok turistin tek bir gezi programında her iki yeri birlikte ziyaret etmesini ve doğada unutulmaz bir gün geçirmesini sağlamıştır.

Hefthavzçe'ye ulaşmak için önce Parehsar kasabasına gelmeniz, ardından Visadar Şelalesi yoluna girmeniz gerekir. Şelaleye varmadan önce havuzcuklara giden yan yol nehrin yakınından başlar ve yolun bir kısmı orman ile doğal patikalardan geçer. Yeterli yönlendirme tabelasının bulunmaması ve ormanda çok sayıda yan yol olması nedeniyle, yerel bir rehberden yararlanmanız veya bölgeyi bilen kişilerle birlikte gitmeniz önerilir. Bu cazibe merkezini ziyaret etmek için en uygun zaman, hava koşullarının yüzme ve doğa gezisi için daha elverişli olduğu geç ilkbahardan erken sonbahara kadar olan dönemdir. Bölgeyi ziyaret ederken çöp bırakmaktan, bitki örtüsüne zarar vermekten ve havuzcukların suyunu kirletmekten kaçınmak gerekir; böylece bu değerli doğa el değmemiş ve bozulmamış olarak kalmaya devam eder.