خانه تدین که با نام خانه محمدیه نیز شناخته می‌شود، یکی از ارزشمندترین خانه‌های تاریخی شهر سمنان و از یادگارهای برجای‌مانده از اواخر دوره قاجار است. این بنای تاریخی در خیابان طالقانی، در محله تاریخی عباسیه و در مجاورت بازار قدیمی سمنان قرار دارد و در تاریخ 12 آذر 1375 با شماره ثبت 1786 در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این خانه متعلق به یکی از تاجران سرشناس سمنانی، یعنی میرزا عبدالله تدین، بوده و بعدها به دلیل سکونت داماد وی، با نام خانه محمدیه نیز شهرت یافته است. اهمیت تاریخی این بنا تا آنجاست که تصویر آن در عکس‌های ثبت‌شده توسط میرزا عبدالله قاجار، عکاس مخصوص ناصرالدین شاه، در جریان سفر شاه به مشهد نیز دیده می‌شود. امروزه این عمارت علاوه بر ارزش تاریخی و معماری، به‌عنوان یکی از شاخص‌ترین جاذبه‌های فرهنگی سمنان شناخته می‌شود.

خانه تدین نمونه‌ای کامل از معماری سنتی خانه‌های اعیانی ایران است و با تفکیک دقیق فضاهای خصوصی، عمومی و خدماتی، اصول معماری ایرانی را به زیبایی به نمایش می‌گذارد. این مجموعه از سه بخش اصلی شامل اندرونی، بیرونی و فضاهای خدماتی تشکیل شده و هر بخش دارای ورودی مستقل بوده است. حیاط اندرونی محل زندگی خانواده و شامل بخش‌های تابستان‌نشین، زمستان‌نشین، بهارخواب‌های شرقی و غربی، تالار حوض‌خانه، اتاق بادگیر و اتاق‌های متعدد است. بادگیر بلند و زیبای بنا که شاخص‌ترین عنصر معماری خانه محسوب می‌شود، با هدایت جریان هوا فضای حوض‌خانه و اتاق تابستانی را در روزهای گرم سمنان خنک می‌کرده است. بخش بیرونی نیز که برای پذیرایی از مهمانان و انجام ملاقات‌های تجاری ساخته شده، شامل اتاق‌های بزرگ، زیرزمین، آشپزخانه و انبار کالا است و با سقف‌های جناغی، سقف‌های چوبی، ازاره‌های سنگی و آجری و تزئینات گچی، زیبایی خاصی به بنا بخشیده است. مصالح اصلی ساختمان شامل خشت، آجر و خاک رس است که هماهنگی کاملی با اقلیم گرم و خشک منطقه دارد.

دسترسی به خانه تدین از طریق خیابان طالقانی و بافت تاریخی شهر سمنان به‌راحتی امکان‌پذیر است و این بنا در نزدیکی بازار سنتی و دیگر آثار تاریخی شهر قرار دارد. بهترین زمان بازدید از خانه تدین، فصل بهار و پاییز است که آب‌وهوای سمنان برای گردش در بافت تاریخی شهر مناسب‌تر است. این خانه در دوره‌های مختلف به‌عنوان اداره کل میراث فرهنگی استان سمنان، محل فعالیت هنرمندان صنایع‌دستی و برگزاری کلاس‌های آموزشی مورد استفاده قرار گرفته است. هنگام بازدید، رعایت سکوت، خودداری از لمس تزئینات گچی، بادگیر و عناصر معماری، حفظ پاکیزگی محیط و احترام به ارزش تاریخی بنا، نقش مهمی در حفاظت از این میراث ارزشمند برای نسل‌های آینده خواهد داشت.