آبشار گل آخور یکی از جاذبه‌های طبیعی ارزشمند استان آذربایجان شرقی و از دیدنی‌های مهم شهرستان ورزقان است که در حدود 60 کیلومتری غرب این شهر و در محدوده جنگل‌های کم‌نظیر ارسباران قرار دارد. این آبشار در نزدیکی روستای گل آخور (از توابع دهستان ارزیل در بخش خاروانا) و در دامنه‌های غربی کوه کسبه شکل گرفته و یکی از نمونه‌های شاخص پیوند میان روستا، کوهستان و منابع آبی در شمال‌غرب ایران به شمار می‌رود. نام «گل آخور» در زبان ترکی آذربایجانی به معنای «چشمه جاری» است که به‌خوبی ماهیت پرآب و زنده این منطقه را توصیف می‌کند. این آبشار از اتصال سه چشمه پرآب و سرد کوهستانی شکل می‌گیرد و پس از عبور از بستر روستا و دره‌های سرسبز، منظره‌ای چشم‌نواز با ارتفاعی حدود 10 تا 12 متر ایجاد می‌کند که در دل پوشش جنگلی ارسباران جلوه‌ای خاص دارد.

از نظر گردشگری، آبشار گل آخور به دلیل دسترسی نسبتاً آسان و قرارگیری در یک روستای پلکانی، یکی از مقاصد محبوب طبیعت‌گردی در منطقه محسوب می‌شود. وجود مسیرهای دسترسی مناسب و بخش‌هایی از مسیر با پله‌گذاری، بازدید را برای گردشگران ساده‌تر کرده است. اطراف آبشار و روستای گل آخور پوشش متنوعی از درختان میوه مانند گیلاس، سیب، آلبالو و گردو و همچنین پوشش جنگلی و مرتعی ارسباران دیده می‌شود که در کنار چشمه‌های آهکی و رودخانه‌های جاری، چشم‌اندازی بسیار سرسبز و زنده ایجاد می‌کند. در این منطقه امکانات محدود اما کاربردی مانند آلاچیق، بوفه و سرویس بهداشتی وجود دارد و همین موضوع آن را در دسته مقاصد طبیعی بکر اما قابل دسترس قرار داده است. ترکیب صدای جریان آب، هوای خنک کوهستانی و مناظر جنگلی، این آبشار را به یکی از نقاط مناسب برای استراحت و عکاسی طبیعت تبدیل کرده است.

مسیر دسترسی به آبشار گل آخور از تبریز حدود 88 کیلومتر بوده و از طریق جاده تبریز–مرند و سپس مسیرهای فرعی به سمت روستای ارزیل و گل آخور امکان‌پذیر است. از مرند نیز می‌توان در زمانی حدود یک ساعت و ربع به این منطقه رسید. پس از رسیدن به روستا، مسیر کوتاهی به‌صورت پیاده‌روی سبک تا آبشار طی می‌شود که حدود 10 دقیقه زمان می‌برد. بهترین زمان بازدید از این آبشار بازه اردیبهشت تا اواخر تابستان است، زمانی که حجم آب در بیشترین حالت و پوشش گیاهی در سرسبزترین وضعیت قرار دارد. در بازدید از این منطقه رعایت اصول طبیعت‌گردی مسئولانه مانند عدم رهاسازی زباله، حفظ پوشش گیاهی و پرهیز از آسیب به بستر رودخانه و مسیرهای طبیعی ضروری است تا بکر بودن این اکوسیستم ارزشمند حفظ شود.