کاروانسرای عین‌الرشید یا قصر عین‌الرشید یکی از ارزشمندترین بناهای تاریخی و کویری شهرستان گرمسار در استان سمنان است که در میانه چشم‌اندازهای خشک و وسیع کویر مرکزی ایران قرار دارد. این بنای تاریخی در دو کیلومتری شمال کاروانسرای قصر بهرام و در حد فاصل دریاچه نمک و کویر بزرگ واقع شده و به دوره ایلخانی نسبت داده می‌شود، هرچند برخی کارشناسان معتقدند ساخت اولیه آن به پیش از صفویان بازمی‌گردد و در زمان شاه عباس اول صفوی بازسازی شده است. عین‌الرشید علاوه بر نقش اقامتی و حکومتی، بخشی از مجموعه شکارگاه سلطنتی محسوب می‌شده و وجود چشمه‌ای پرآب و شیرین در نزدیکی آن، اهمیت این بنا را در دل اقلیم خشک منطقه دوچندان کرده است. این اثر تاریخی با شماره ثبت 404 در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده و امروزه از مهم‌ترین جاذبه‌های تاریخی و کویری گرمسار به شمار می‌رود.

قصر عین‌الرشید با طول تقریبی 86 متر و عرض 47 متر، نمونه‌ای شاخص از معماری ایرانی در مناطق کویری است و ساختار آن شامل دو حیاط بزرگ، تالارهای متعدد، ایوان ورودی و اتاق‌های خدماتی می‌شود. ورودی اصلی بنا در جبهه جنوبی قرار دارد و به شکل ایوانی مرتفع ساخته شده که از طریق آن می‌توان وارد حیاط مرکزی شد. در دو سوی ایوان، تالارهایی قرار گرفته‌اند که با چندین در به فضای داخلی راه دارند و اتاق‌هایی در اطراف آن‌ها برای خدمه و استفاده‌های جانبی ساخته شده است. در گذشته آب چشمه از طریق جوی‌های سنگی به باغ داخلی مجموعه منتقل می‌شد و فضای سرسبزی را در میان کویر ایجاد می‌کرد، اما امروزه تنها بقایای این جوی‌ها و پوشش گیاهی بیابانی در اطراف بنا دیده می‌شود. با وجود گذر زمان، مرمت‌های انجام‌شده توسط میراث فرهنگی باعث شده بخش زیادی از ساختار تاریخی این مجموعه همچنان پابرجا بماند و جلوه‌ای از شکوه معماری ایرانی را در دل کویر حفظ کند.

برای دسترسی به کاروانسرای عین‌الرشید ابتدا باید به شهرستان گرمسار سفر کنید و سپس مسیر جاده پارک ملی کویر و کاروانسرای قصر بهرام را ادامه دهید. بخش پایانی مسیر در محدوده کویری قرار دارد و بهتر است با خودروی مناسب، تجهیزات کافی و آگاهی از شرایط منطقه انجام شود. فصل پاییز، زمستان و اوایل بهار بهترین زمان بازدید از این بنای تاریخی است، زیرا در ماه‌های گرم سال دمای هوا در منطقه کویری بسیار بالا می‌رود. بازدیدکنندگان باید در زمان حضور در مجموعه از آسیب رساندن به بخش‌های تاریخی، نوشتن یادگاری روی دیوارها و رهاسازی زباله در محیط کویر خودداری کنند تا این میراث ارزشمند برای نسل‌های آینده نیز حفظ شود.