منطقه حفاظت شده درمیان یکی از گسترده‌ترین و ارزشمندترین زیستگاه‌های طبیعی استان خراسان جنوبی است که بخش‌هایی از شهرستان‌های درمیان و سربیشه را در بر می‌گیرد. این منطقه تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست قرار دارد و به‌عنوان یکی از مناطق چهارگانه حفاظت شده استان شناخته می‌شود که وسعت قابل‌توجهی از عرصه‌های طبیعی شرق کشور را در بر می‌گیرد. طبیعت منطقه ترکیبی از ارتفاعات کم‌ارتفاع، تپه‌ماهورها و مراتع بکر با چشم‌اندازهای وسیع است و نقش مهمی در حفظ تنوع زیستی منطقه دارد. این منطقه به‌خصوص به‌خاطر حضور گله‌های قوچ و میش وحشی شهرت دارد و زیستگاهی کم‌نظیر برای گونه ارزشمند قوچ و میش اوریال به شمار می‌آید.

منطقه حفاظت شده درمیان زیستگاه بیش از پنجاه گونه جانور کمیاب و شاخص است که برخی از آن‌ها شامل قوچ و میش اوریال، کل و بز، جبیر و گونه‌های پرندگان شکاری می‌شود. این ذخیره‌گاه طبیعی همچنین زیستگاه عقاب طلایی و دیگر پرندگان شکاری محسوب می‌شود و به‌دلیل وجود چشم‌اندازهای طبیعی و پوشش گیاهی متنوع، توجه محققان، طبیعت‌گردان و دوستداران حیات‌وحش را به‌خود جلب می‌کند. پوشش گیاهی غالب منطقه شامل درمنه، چوبک و گون است که با اقلیم خشک و نیمه‌خشک این بخش از استان سازگاری یافته‌اند. علاوه بر طبیعت غنی، میان‌دره‌ها و ارتفاعات این منطقه، جاذبه‌های تاریخی و طبیعی جذابی را در خود جای داده‌اند که ارزش بازدید از آن را چند برابر می‌کند. وجود آبشار طبیعی، چشمه آب‌معدنی آب‌ ترش، دره‌های سرسبز، قلعه باستانی حسن صباح، ارگ تاریخی روستای فورگ، چنار هزارساله دوشنگان و روستای خوش‌منظرهٔ درمیان، مجموعه‌ای منحصر‌به‌فرد از زیبایی‌های طبیعی و فرهنگی را تشکیل می‌دهد. 

برای دسترسی به منطقه حفاظت شده درمیان، معمولاً باید از مرکز استان بیرجند یا از شهرستان‌های درمیان و سربیشه حرکت کنید و با استفاده از جاده‌های فرعی و مسیرهای خاکی وارد قلب منطقه شوید. چون این منطقه گسترده و دست‌نخورده است، استفاده از راهنمای محلی یا GPS توصیه می‌شود. بهترین زمان بازدید فصول بهار و پاییز است که هوا معتدل‌تر بوده و شرایط برای مشاهده حیات‌وحش و طبیعت‌گردی مناسب‌تر می‌شود. بازدید مسئولانه از این منطقه می‌بایست با رعایت قوانین حفاظت محیط زیست انجام شود؛ از جمله پرهیز از برپایی آتش در عرصه‌های طبیعی، عدم آزار و اذیت حیات‌وحش و ترک نکردن زباله در طبیعت.