روستای کند علیا

روستای کند علیا یا کند بالا از روستاهای دهستان لواسان کوچک در بخش لواسانات شهرستان شمیرانات استان تهران است که در شمال‌شرقی تهران و در دامنه کوه مهرچال قرار دارد. این روستا به همراه کند سفلی مجموعه روستای کند را تشکیل می‌دهد و کند علیا در بخش بالادست قرار گرفته است. فاصله روستا از تهران حدود 46 کیلومتر و ارتفاع متوسط آن حدود 2050 متر از سطح دریا است. موقعیت کوهستانی، آب‌وهوای خنک، منابع آب فراوان، نهرهای جاری در میان باغ‌ها و کوچه‌باغ‌های سرسبز، از ویژگی‌هایی هستند که به کند علیا جلوه‌ای طبیعی و گردشگری بخشیده‌اند. باغ‌های گیلاس، آلبالو، زردآلو و سیب نیز از چشم‌اندازهای شاخص روستا هستند و اهالی آن به زبان تاتی سخن می‌گویند. بقایایی مانند قلعه پیرزن، تپه‌های گوشواره، تپه تاریخی شیرتازه و جوهک نیز از شواهد قدمت تاریخی این منطقه به شمار می‌روند.

آبشار کفترلو مهم‌ترین جاذبه طبیعی پیرامون کند علیا است که در فاصله تقریبی 6 کیلومتری شمال روستا و در منطقه‌ای کوهستانی و دره‌ای سرسبز قرار دارد. این آبشار در میان صخره‌های منطقه جریان دارد و در پایین آن حوضچه‌ای کوچک شکل گرفته است. آبشار ناران نیز از دیگر جاذبه‌های طبیعی نزدیک روستا است که به‌عنوان یکی از آبشارهای دائمی استان تهران معرفی شده و جریان آب آن شیارهای زیبایی روی صخره‌های سنگی ایجاد کرده است. در اطراف روستا همچنین مزرعه پاونک و ارتفاعات ساکا قرار دارند که با پوشش طبیعی گل‌ها و گیاهان مرتعی، چشم‌اندازهای متفاوتی برای طبیعت‌گردی ایجاد می‌کنند. ترکیب باغ‌های میوه، کوهستان، آبشارها، رودخانه و مسیرهای طبیعی، کند علیا را به مقصدی مناسب برای گردش‌های یک‌روزه در اطراف تهران تبدیل کرده است.

برای رسیدن به کند علیا، یکی از مسیرهای معمول از شهر لواسان و بلوار امام خمینی است که از میانه آن، مسیر اسدیان به سمت بالا ادامه پیدا می‌کند و به روستا می‌رسد؛ مسیر دیگری نیز از سمت روستای امامه و راحت‌آباد وجود دارد که در ادامه به مسیر نخست متصل می‌شود. بهار و تابستان بهترین زمان بازدید از کند علیا و طبیعت اطراف آن هستند؛ به‌ویژه در تیرماه باغ‌های گیلاس و آلبالو و سایر درختان میوه جلوه خاصی دارند و ارتفاع زیاد روستا موجب خنکی هوا در تابستان می‌شود. در زمان بازدید از باغ‌ها باید از ورود بدون اجازه و آسیب زدن به درختان خودداری کرد و در مسیرهای طبیعی نیز از رها کردن زباله، روشن کردن آتش در پوشش گیاهی و آسیب رساندن به طبیعت پرهیز کرد.