روستای شیرگواز یکی از متفاوت‌ترین و سرسبزترین روستاهای جنوب شرق ایران است که در دهستان باهوکلات، بخش باهوکلات شهرستان دشتیاری در استان سیستان و بلوچستان قرار دارد. این روستا در میان اقلیم گرم منطقه، به واسطه وجود رود شیرگواز و منابع آبی محلی، چشم‌اندازی کم‌نظیر از باغ‌های استوایی، نخلستان‌ها و زمین‌های کشاورزی را به نمایش می‌گذارد. شیرگواز به دلیل شباهت مناظر طبیعی و پوشش گیاهی خود به برخی مناطق شبه‌قاره هند، با عنوان «هندوستان کوچک ایران» شناخته می‌شود. نام این روستا نیز بر اساس روایت‌های محلی از دو حیوان شیر و گراز گرفته شده و بازتابی از پیشینه طبیعی و حیات وحش غنی منطقه است.

مهم‌ترین ویژگی گردشگری شیرگواز، تنوع کم‌نظیر زیستی آن در کنار باغ‌های محصولات گرمسیری است. در این منطقه گونه‌هایی همچون تمساح پوزه‌کوتاه ایرانی (گاندو)، گرگ، کفتار، کل بز، سنجاب بلوچی، کبک، قرقاول و طاووس زندگی می‌کنند و همین موضوع بر ارزش اکولوژیکی آن افزوده است. باغ‌های موز، انبه، پاپایا، نخلستان‌های گسترده و حتی مزارع محدود قهوه، چهره‌ای متفاوت از جنوب ایران را به گردشگران نشان می‌دهد. معماری بومی روستا نیز از دیگر جذابیت‌های آن به شمار می‌رود؛ جایی که کپرهای سنتی در کنار خانه‌های جدید، جلوه‌ای از فرهنگ و شیوه زندگی مردم بلوچ را به نمایش می‌گذارند. مهمان‌نوازی مردم محلی، لباس‌های رنگارنگ بلوچ و سبک زندگی روستایی از دیگر عواملی هستند که تجربه بازدید از شیرگواز را متمایز می‌کنند.

برای دسترسی به روستای شیرگواز باید از مسیر چابهار به دشتیاری و منطقه باهوکلات استفاده کرد. این روستا در فاصله نسبتاً کوتاهی از نواحی گردشگری جنوب استان قرار گرفته و از طریق جاده‌های محلی قابل دسترسی است. بهترین زمان بازدید از شیرگواز از اواخر پاییز تا اواسط بهار است؛ زمانی که دمای هوا مطبوع‌تر بوده و باغ‌ها و مزارع منطقه در سرسبزترین وضعیت خود قرار دارند. گردشگران هنگام بازدید از این روستای ارزشمند باید به حفظ محیط زیست، احترام به فرهنگ بومی، خودداری از ایجاد آلودگی و رعایت فاصله ایمن از زیستگاه‌های حیات وحش به‌ویژه مناطق حضور گاندو توجه داشته باشند تا این اکوسیستم منحصربه‌فرد همچنان پایدار باقی بماند.