کاخ صفی‌آباد در استان مازندران و در شهر بهشهر واقع شده و یکی از مهم‌ترین آثار تاریخی برجای‌مانده از دوره صفوی در شمال ایران به شمار می‌رود. این مجموعه تاریخی بر فراز تپه‌ای در ارتفاع حدود 650 متری از سطح دریا قرار گرفته و به دلیل موقعیت استراتژیک خود، چشم‌اندازی وسیع به دشت‌ها، جنگل‌های اطراف و حتی نواحی ساحلی دریای خزر دارد. ساخت این کاخ به دستور شاه عباس صفوی انجام شد و نام «صفی‌آباد» نیز به‌دلیل علاقه شاه عباس به فرزندش شاه صفی بر این مجموعه گذاشته شده است. این بنا امروزه در محدوده یک پایگاه نظامی قرار دارد و همین موضوع دسترسی عمومی به فضای داخلی آن را محدود کرده است. 

از نظر تاریخی و معماری، کاخ صفی‌آباد نمونه‌ای ارزشمند از باغ‌کاخ‌های ایرانی است که در دل طبیعت کوهستانی ساخته شده و ترکیبی از معماری صفوی و چشم‌انداز طبیعی را ارائه می‌دهد. ساختار مجموعه شامل بنایی دوطبقه در میان باغی مستطیلی است که ورودی آن در جبهه شمالی قرار دارد و از طریق چند پله به ساختمان اصلی می‌رسد. این کاخ در دوره شاه صفی توسعه یافت و در دوره‌های بعدی نیز مورد توجه حاکمان قرار گرفت. این کاخ در دوره‌های مختلف تاریخی از جمله حمله افغان‌ها، دوره افشاریه و پهلوی دچار آسیب و بازسازی شده و بخشی از تزئینات و نقاشی‌های داخلی آن در گذر زمان از بین رفته است. همچنین وجود چشمه پلنگ‌خیل در نزدیکی مجموعه و سیستم انتقال آب به داخل کاخ، نشان‌دهنده اهمیت طراحی مهندسی آب در این مجموعه تاریخی است. این بنا در تاریخ 15 دی 1310 با شمارهٔ ثبت 58 به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.

دسترسی به کاخ صفی‌آباد از داخل شهر بهشهر و از مسیرهای جنوبی و غربی آن امکان‌پذیر است و بازدیدکنندگان معمولاً تنها قادر به مشاهده نمای بیرونی مجموعه هستند. بهترین زمان بازدید از محوطه اطراف این کاخ فصل بهار و پاییز است که آب‌وهوا معتدل‌تر بوده و چشم‌انداز طبیعی منطقه در زیباترین حالت خود قرار دارد. با توجه به قرارگیری این اثر در محدوده نظامی، رعایت کامل حریم امنیتی و احترام به قوانین منطقه الزامی است و بازدید صرفاً از فاصله مجاز انجام می‌شود.