پل لاتیدان در استان هرمزگان و در حدود 80 کیلومتری غرب بندرعباس، میان روستاهای لاتیدان، نیمه‌کار و آرابی در محدوده شهرستان بندر خمیر واقع شده است و یکی از مهم‌ترین آثار برجای‌مانده از دوره صفوی در جنوب ایران به شمار می‌رود. این پل تاریخی بر روی رودخانه کل (کول) و در مسیر قدیمی ارتباطی بندرعباس به لارستان ساخته شده و نقش مهمی در اتصال مسیرهای تجاری و کاروانی جاده ادویه در گذشته داشته است. موقعیت قرارگیری آن در منطقه‌ای گرم و نیمه‌خشک با رودخانه‌های فصلی، شرایطی خاص برای شکل‌گیری یکی از بزرگ‌ترین سازه‌های سنگی ایران فراهم کرده است. این پل تاریخی در تاریخ یکم اردیبهشت 1377 با شمارهٔ ثبت 2005 در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. 

این سازه عظیم با طولی بیش از یک کیلومتر و وجود حدود 233 دهانه، از بزرگ‌ترین پل‌های تاریخی ایران محسوب می‌شود و در زمان خود از مهم‌ترین زیرساخت‌های ارتباطی جنوب کشور بوده است. ساختار پل برخلاف بسیاری از پل‌های دوره صفوی که با آجر ساخته می‌شدند، عمدتاً از سنگ‌های نامنظم و بومی منطقه شکل گرفته و همین موضوع آن را از نظر معماری متمایز کرده است. در بخش‌هایی از پل، فضاهای معماری دوطبقه و چشمه‌اتاق‌هایی در میان دهانه‌ها دیده می‌شود که علاوه بر کارکرد سازه‌ای، جلوه‌ای خاص به آن بخشیده‌اند. این پل در دوره شاه عباس صفوی با هدف نظامی و سپس کاربری تجاری مورد استفاده قرار گرفته و به‌عنوان یکی از شاهکارهای مهندسی بومی جنوب ایران شناخته می‌شود.

دسترسی به پل لاتیدان از طریق جاده بندرعباس به لار و مسیرهای فرعی منتهی به منطقه نیمه‌کار و لاتیدان امکان‌پذیر است و بازدید از آن در تمام ایام سال بدون نیاز به پرداخت ورودی انجام می‌شود. بهترین زمان بازدید، فصل‌های پاییز و زمستان و اوایل بهار است که شرایط آب‌وهوایی منطقه معتدل‌تر بوده و امکان حضور در فضای باز راحت‌تر است. با توجه به قرارگیری پل در بستر رودخانه‌های فصلی و حساسیت بالای سازه، رعایت اصول طبیعت‌گردی مسئولانه مانند عدم ورود به بخش‌های ناپایدار، حفظ پاکیزگی محیط و عدم آسیب به بدنه تاریخی پل اهمیت ویژه‌ای دارد.