چهارطاقی بازه هور یا آتشکده بازه هور، یکی از کهن‌ترین آثار تاریخی ایران است که در استان خراسان رضوی و در مسیر جاده مشهد به تربت حیدریه، در نزدیکی روستای رباط سفید و حدود 75 کیلومتری شهر مشهد قرار دارد. این بنای ارزشمند که به دوره ساسانیان نسبت داده می‌شود (با ریشه‌هایی در اواخر دوره اشکانی)، در تاریخ 24 شهریور 1310 با شماره ثبت 39 به‌عنوان نخستین اثر ثبت‌شده خراسان در فهرست آثار ملی ایران جای گرفت. چهارطاقی بازه هور به‌دلیل قدمت، موقعیت استراتژیک و ویژگی‌های معماری خاص خود، از مهم‌ترین شواهد تداوم فرهنگی و معماری در خراسان بزرگ به‌شمار می‌رود و برخی پژوهشگران آن را از نخستین نمونه‌های گنبدسازی در جهان می‌دانند.

این بنا ساختاری چهارگوش با چهار پایه و گنبدی مرتفع دارد که حدود 12 متر ارتفاع داشته و با مصالحی چون سنگ، آجر و ملات گچ ساخته شده است. چهارطاقی دارای سه ورودی اصلی بوده و به‌نظر می‌رسد بخشی از یک مجموعه معماری گسترده‌تر شامل فضاهای جانبی مانند ایوان و راهرو بوده است. در محوطه باستانی بازه هور، شواهدی همچون گچبری‌های نفیس، نقاشی‌های دیواری، سفال‌ها و کتیبه‌های فارسی میانه کشف شده که نشان‌دهنده اهمیت مذهبی و فرهنگی این مکان است. بسیاری از باستان‌شناسان این بنا را یک آتشکده مرتبط با آیین زرتشتی می‌دانند و حتی احتمال داده شده که با آتش مقدس «آذربرزین مهر» مرتبط باشد. در عین حال، نظریاتی درباره کاربری نجومی یا حتی نقش آن به‌عنوان پناهگاه در دوره یزدگرد سوم نیز مطرح شده است که بر پیچیدگی و اهمیت تاریخی این اثر می‌افزاید.

برای دسترسی به چهارطاقی بازه هور، باید از مشهد وارد جاده تربت حیدریه شده و پس از طی حدود 70 تا 75 کیلومتر، به محدوده رباط سفید رسید؛ این بنا در جنوب روستا و بر روی ارتفاعی مشرف به دشت قرار گرفته و بخش پایانی مسیر نیازمند پیمایش کوتاه در فضای باز است. بهترین زمان بازدید فصل‌های بهار و پاییز است که شرایط آب‌وهوایی معتدل‌تر بوده و بازدید از محوطه تاریخی لذت‌بخش‌تر می‌شود. با توجه به قدمت بیش از هزار ساله و آسیب‌پذیری این سازه، رعایت اصول گردشگری مسئولانه از جمله خودداری از صعود بر روی بنا، حفظ پاکیزگی محیط و احترام به این میراث ارزشمند، برای حفاظت از آن ضروری است.