روستای ایستا در شهرستان طالقان، استان البرز، یکی از روستاهای منحصر به فرد ایران است که در دل طبیعتی بکر و کوهستانی قرار دارد. این روستا در مسیر منتهی به طالقان، پس از آوانک و در کنار رودخانه واقع شده است. با فاصله‌ای حدود 70 کیلومتر از کرج، این روستا به عنوان یکی از مقاصد گردشگری متفاوت در شمال ایران شناخته می‌شود. ساکنان این روستا گروهی از مهاجران تبریزی هستند که در سال 1369 خورشیدی، پس از تجربه‌ای کوتاه‌مدت در تنکابن، به طالقان نقل مکان کردند و زمین‌هایی در این منطقه خریدند. نام‌های محلی متعددی برای این روستا وجود دارد؛ از جمله "ترک‌آباد"، "فانوس‌آباد" و "روستای منتظران". مردم این روستا با اعتقاد به ظهور امام مهدی (عج)، زندگی خود را بر اساس اصولی خاص و بدون استفاده از تکنولوژی‌های مدرن تنظیم کرده‌اند. آن‌ها از برق، گاز، تلفن و حتی شناسنامه استفاده نمی‌کنند و در واقع، به نوعی در دل تاریخ زندگی می‌کنند.

زندگی در این روستا کاملاً بر مبنای فقه شیعه و با رویکرد اخباری طراحی شده و تمامی جنبه‌های آن از جمله سواد، تغذیه، پوشاک و مناسبات اجتماعی تحت تأثیر مستقیم باورهای دینی است. آن‌ها حتی از کتاب‌های چاپ سربی استفاده نمی‌کنند و تنها کتاب‌هایی با چاپ سنتی را معتبر می‌دانند. آن‌ها با مظاهر مدرنیته مقابله کرده و آن را بدعت و تشبه به کفار می‌دانند و اعتقاد دارند در آخرالزمان زندگی می‌کنند. همچنین، فعالیت‌های اجتماعی یا سیاسی ندارند و باورهای خود را به دیگران تحمیل یا تبلیغ نمی‌کنند. در این روستا، زنان اجازه خروج از منزل را ندارند و تمامی ازدواج‌ها به صورت سببی و نسبی در داخل روستا انجام می‌شود. مردم ایستا به زبان ترکی صحبت می‌کنند و لباس‌های خود را به صورت دستی می‌بافند. حتی مراسم‌های عزا و عروسی نیز در این روستا برگزار نمی‌شود و زندگی در آن به سبک قاجاری ادامه دارد.در این روستا، زنان اجازه خروج از منزل را ندارند و تمامی ازدواج‌ها به صورت سببی و نسبی در داخل روستا انجام می‌شود. مردم ایستا به زبان ترکی صحبت می‌کنند و لباس‌های خود را به صورت دستی می‌بافند. حتی مراسم‌های عزا و عروسی نیز در این روستا برگزار نمی‌شود و زندگی در آن به سبک قاجاری ادامه دارد.